Het is voor een kind heel ingrijpend wanneer één van de ouders hiv-positief blijkt te zijn.

Want dat betekent in de meeste gevallen dat hij op den duur beide ouders zal moeten missen. Hij zal dus wees worden. En in een land als Cambodja betekent dat voor jezelf zorgen, ook al ben je nog zo klein. Niemand zit te wachten op een extra mond om te vullen.
Spie-en trekt zich het lot van deze kinderen aan.  

Nog tijdens het leven van de ouder(s) zoekt Spie-en samen met hen en het dorpshoofd een pleeggezin voor de kinderen.

In veel gevallen zijn dat de grootouders, wanneer die nog in staat zijn om voor hen te zorgen. Is dat niet het geval, dan kan ook een ander familielid hun neefje of nichtje in huis nemen. En in het uiterste geval wordt er een pleeggezin gezocht die het kind opneemt in huis. Het neemt de grootste zorg van de ouders weg, nl. wat gebeurt er met mijn kinderen als ik er niet meer ben?
Om dit alles mogelijk te maken belooft Spie-en het kind en één pleegouder maandelijks rijst te geven, 10 kg voor een kind, 15 kg voor één pleegouder. Ook krijgt het kind twee keer per jaar schoolkleren, schriften en pennen. Een weeskind die naar het voortgezet onderwijs gaat en meer dan 3 km van school woont, krijgt een fiets. En eens per jaar gaan de vrijwilligers met ‘hun’ kinderen een dagje uit naar een dierentuin of een andere mooie omgeving.
Het pleeggezin belooft, in de eerste plaats, het kind liefde te geven, het te verzorgen als hun eigen kind, naar school te laten gaan, enz. Dit wordt vastgelegd in een overeenkomst, dat mede wordt ondertekend door het dorpshoofd.

In oktober 2010 zijn er 2.385 weeskinderen in ons programma

Risicokinderen
Risicokinderen zijn kinderen van stervende ouders. Ook zij worden in het Spie-en programma opgenomen. Ze krijgen elke maand 5 kg rijst, twee keer per jaar schoolkleren en schriften en pennen. In oktober 2010 dragen we zorg voor 1.098 risicokinderen.